ನಮಿಪೆ ವಾಲ್ಮೀಕಿ

ವಂದನೆ ಅಭಿವಂದನೆ ಅದಿಕಾವ್ಯದ ಸೃಜನನೆ
ನಮಿಪೆ ನಿಮಗೆ ಭರತಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಕವಿಯೇ 

ಬರೆದೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಕವಿಯ ಕುಲಕೆ
ಹೊಳೆವ ಮಣಿಯು ಕಾವ್ಯ ಮುಕುಟಕೆ
ಮಡಿದ ಕ್ರೌಂಚಕೆ ಮಿಡಿದ ಋಷಿಯೆ
ಮಹತ್-ಕಾವ್ಯವ ಬರೆದ ಮುನಿಯೆ

ಲೋಕಮಾತೆಯ ಶೋಕ ಕಳೆದು
ನೊಂದಸೀತೆಗೆ ಆಸರೆಯನೆರೆದು
ರಾಮಸುತರ ಸಾಕಿ ಸಲಹಿದೆ
ದಿವ್ಯಪ್ರೇಮದಿ ಹರಸಿ ಬೆಳೆಸಿದೆ

ವಿಶ್ವಪೂಜಿತ ಗ್ರಂಥದಾಕರ
ವಲ್ಮೀಕದೊಡಲ ಅಮರ ಸಂತ
ಹಾಡಿಹೊಗಳಿದೆ ರಾಮ ಚರಿತೆಯ
ಜಗಕೆ ಅರುಹಿದೆ ಪುರುಷೋತ್ತಮನ ಕಥೆಯ

ಕಾಲದ ಹಾದಿ

ಕಾಲದ ಹಾದಿಯ ತುಂಬಾ ಹೂವು ಮುಳ್ಳು
ಕಾಣದ ನೊರೆಂಟು ತೀಕ್ಷ್ಣ ತಿರುವುಗಳು
ಬಂಧಿಸಿ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಲವು ಬಂಧಗಳು
ಆದಿಯಿಲ್ಲದ ಅಂಟು ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ನಂಟು

ಹುಟ್ಟಿಗೊಂದೂರು ಸಾವಿಗೊಂದೂರು
ನಡುವೆ ಬಂದವರೆ ನಮ್ಮವರು
ಹಾಡಿಗೆ ಜತೆಗೂಡಿ ಜಾರಿಕೊಂಡ ಮಿತ್ರರು
ದಾರಿ ತೊರೆದ ದಾಯಾದಿ ಶತ್ರುಗಳು

ಹೃದಯ ಕದ್ದವರು ಎದೆಗೆ ಒದ್ದವರು
ಎಲ್ಲವ ನೆಚ್ಚಿ ಬೆದೆಗೆ ಬಿದ್ದ ಬಯಕೆಗಳು
ನರಳಿ ಹೊರಳಿದ ನೆನಪುಗಳು
ಹೊಸಕಿದ ಕನಸಿನೊಡನೆ ಮಿಸುಕಿದ ಮನಸುಗಳು

ಕಾಲದ ಹಾದಿಯ ತುಂಬಾ ಹೂವು ಮುಳ್ಳು
ಕಾಲದ ಹಾದಿಯ ತುಂಬಾ ಹೂವು ಮುಳ್ಳು

ನಗುವ ಮಗು

ನಗುತಲಿ ಮಗುವು ಮಲಗಿದೆ ಇಲ್ಲಿ
ತಿಳಿಗಣ್ಣಲಿ ಜಗವನು ನೋಡುತಲಿ||

ಚರ್ವಿತಚರ್ವಣ ಚಹರೆಯೊಳಿಲ್ಲ
ಚಿಂತಾಕ್ರಾಂತ ಛಾಯೆಗಳಿಲ್ಲ
ಆಲೋಚನಾ ರಚಿತ ವ್ಯೂಹಗಳಿಲ್ಲ

ಕಾಣೆನು ಉಲಿವುದೊ ರಾಮಾಯಣವ
ಅರಿಯೆನು ಬೆರೆವುದೋ ತಾ ಭಾರತವ
ಗ್ರಹಿಸೆನು ಸಾರ್ವುದೊ ಗೀತೆಯ ಸಾರ

ದೈವತ್ವದೆಡೆಗೆ ನಡೆದೋಡುವುದೋ
ರಕ್ಕಸತನಕೆ ಎಡತಾಕುವುದೋ
ಸಂತರ ತೆರದಿ ಕಾಮನೆ ಗೆಲುವುದೊ

ನಗುತಲಿ ಮಗುವು ಮಲಗಿದೆ ಇಲ್ಲಿ
ತಿಳಿಗಣ್ಣಲಿ ಜಗವನು ನೋಡುತಲಿ||

ಬಾ ಪ್ರೇಮವೇ…

ನನ್ನ ಮನದಲಿ ನೂರು ಕನಸಿದೆ
ಎಲ್ಲ ಕನಸಲು ನೀನೆ ಕುಳಿತಿಹೆ
ನನ್ನ ಎದೆಯಲಿ ಒಂದು ಒಲವಿದೆ
ಒಲವ ಗೆಲುವಿಗೆ ನೀನೆ ಬೇಕಿದೆ

ಹೃದಯ ಮಿಡಿತಕೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪಿದೆ
ಬಡಿತ ಬಡಿತವೂ ನಿನ್ನ ಹೆಸರ ಕರೆದಿದೆ
ಬಾ ಪ್ರೇಮವೇ ಜೊತೆಗೆ ಬಾಳುವ
ಏನೆ ಆಗಲಿ ಒಂದೆ ಎನ್ನುವ

ಕಣ್ಣನಿಟ್ಟು ನೀ ಕಣ್ಣಿನೊಳಗಡೆ
ಬಂದು ಸೇರಿಕೋ ಎದೆಯ ಗೂಡಿಗೆ
ಸೇರಿ ನಲಿಯುವ ಪ್ರೀತಿಯೂರಲಿ
ಕೂಡಿ ಬಾಳುವ ಪ್ರಳಯವಾಗಲಿ

ತಂಗ್ಯವ್ನ ಮದುವೆ

ಬಂಧುಬಳಗವೆಲ್ಲಾ ಒಂದಾಗಿ ನೆರೆದವರೇ
ಚಿಕ್ಕ ತಂಗ್ಯವ್ನ ಮದುವೇಗೆ|| ಬಂದವರೇ
ಚೆಂದಾದ ಹಾಡ ಹಾಡವರೇ

ಅತ್ತಿಗೆನಾದಿನಿ ಬೆಲ್ಲದಾರತಿ ತೆಗೆದು
ಗಲ್ಲವ ಹಿಡಿದು ನಗಿಸ್ಯಾರೆ|| ಮಧುಮಗಳ
ಬೆಲ್ಲಮಾತಲ್ಲಿ ನುಡಿಸ್ಯಾರೆ

ಭಾವಮೈದುನರೆಲ್ಲ ಬಾಳೆಕಂಬವ ತಂದು
ಬಾಗಿಲ ಚಪ್ಪರಕೆ ಕಟ್ಟವರೇ|| ನಗುನಗುತಾ
ಬಯಲ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಕುಣಿದಾರೆ

ಹಿಂಡಿಂಡುಗೆಳತಿಯರು ಕಂಡು ಕಾಣೋರೆಲ್ಲ
ಗಂಡನ ಹೆಸರ ಕೇಳವರೆ|| ತಂಗ್ಯವ್ನ
ದುಂಡುಮೊಗದ ನಾಚಿಕೆ ನೋಡವರೇ

ತುಂಡುಹೈಕಳು ಬಂದು ತುಂಬಿದ ಪಂಕ್ತಿಗೆ
ಸಣ್ಣಕ್ಕಿ ಅನ್ನ ಬಡಿಸವರೇ|| ನೆಂಟರು
ತಿಂದುಂಡು ವೀಳ್ಯ ಮೆಲುತವರೇ

ನಿನ್ನವನಾದೆ

ಹೆರಳನು ಹಾರಿಸಿ
ಕೊರಳನು ಹೊರಳಿಸಿ
ಕಣ್ಣನು ಅರಳಿಸಿ ನೀ ಬಂದೆ

ನನ್ನನೆ ಮರೆತು
ನಿನ್ನೊಳು ಬೆರೆತು
ನಿನ್ನನೆ ನೋಡುತ ನಾ ನಿಂದೆ

ನೋಟವ ತೇಲಿಸಿ
ರೆಪ್ಪೆಯ ಮಿಟುಕಿಸಿ
ಓರೆಯ ನೋಟದಿ ನೀ ಕೊಂದೆ

ನೋಟಕೆ ನಿಲುಕಿ
ಕಣ್ಣೊಳು ಸಿಲುಕಿ
ನಿನ್ನವನಾದೆ ನಾ ಅಂದೆ

ಕಾವ್ಯದ ತಿರುಳು

ಕವಿ ಬರೆದ ಕಾವ್ಯದೊಳೇನಿಲ್ಲ ?
ಸರಸತಿಯ ಒಲವುಂಟು
ಶೃಂಗಾರ ಚೆಲುವುಂಟು
ತಾಯ ಮಮತೆಯ ನಲವುಂಟು
ಮೇರೆ ಮೀರ್ದ ಸಾತ್ವಿಕದ ಬಲವುಂಟು

ಬಿರಿದ ಕುಸುಮಗಳ ಘಮಲುಂಟು
ರಸಿಕತೆಯ ಅಮಲುಂಟು
ಕಂದನಾಡುವ ತೊದಲುಂಟು
ಮಿಗಿಲಾಗಿ ನಾಡಪ್ರೇಮವು ಮೊದಲುಂಟು

ಬತ್ತದ ಭಾವನೆಗಳಲ್ಲುಂಟು
ಚಿತ್ತದ ತಳಮಳಗಳಲ್ಲುಂಟು
ಹೊತ್ತಿ ಉರಿವ ರೋಷಾಗ್ನಿಗಳ ಅಳಲುಂಟು
ಮಿಕ್ಕುಮೀರಿ ಹರಿವ ಮನದ ತೊಳಲಾಟವಲ್ಲುಂಟು

ಮರಳಿ ಮಂಡ್ಯದ ಮಣ್ಣಿಗೆ

ಬಾರೋ ನಿನ್ನೀ ತೌರಿಗೆ
ಮಮತೆ ತುಂಬಿದ ಮಡಿಲಿಗೆ
ಸಿಹಿಯ ಹಂಚುವ ಊರಿಗೆ
ಮರಳಿ ಮಂಡ್ಯದ ಮಣ್ಣಿಗೆ

ಅಪ್ಪ ಬೈದ ನೆರಳಿದೆ
ಅಣ್ಣ-ತಮ್ಮರ ಹಂಗಿದೆ
ತಂಗಿ ಕಂಗಳ ಹೊರಳಿದೆ
ಅವ್ವನೊಲವ ಸುರುಳಿದೆ

ಒರಟು ಭಾಷೆಯ ನಲವಿದೆ
ಗೆಳೆಯನೆದೆಯಲು ಒಲವಿದೆ
ಗದ್ದೆಬದಿಯಲಿ ನೆನವಿದೆ
ಹಸಿರ ಪೈರಲಿ ನಿನ್ನುಸಿರಿದೆ

ಮದನಿಕೆ

ನೋಡಲ್ಲಿ ನಲಿಯುವಾ ಮದನಿಕೆ 
ಕಣ್ಣಲ್ಲೆ ಕರೆದಿಹಳು ಸರಸಕೆ 
ಅವಳ ವಯ್ಯಾರದೊಂದೊಂದು ನಿಲುವು 
ತೋರಿದೆ ಅಂಗಾಗ ಸೊಬಗು 

ಬಿತ್ತರದಾಟ ತೋರುತ ಬಿನ್ನಾಣಗಿತ್ತಿ 
ಕಾಡಿಹಳು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಾಮನೆಗಳ ಬಿತ್ತಿ 
ಲಲಿತಾಂಗಿ ನಿನ್ನ ಬಳುಕುವಾ ತನುವು 
ತೆರೆದಿದೆ ಮೈಮಾಟ ಚೆಲುವು

ಸಗ್ಗ-ಸೌಂದರ್ಯವನೆಲ್ಲ ಬಸಿದು 
ಬಂದಿಹಳು ಮೊಹನಾಂಗಿ ಭುವಿಗಿಂದು ಇಳಿದು 
ದರ್ಪಣದೊಳು ಮೊಗವಿತ್ತ ಶಿಲ್ಪಿಯಾ ಸೊಬಗೆ
ಅರ್ಪಣೆ ನನ್ನ ಮನವಿಂದು ನಿನಗೆ

ನೆನಪೇ...


ಬೇಡವೆಂದರೂ ಏಕೆ ಬರುವೆ ನೆನಪೇ
ಮನದಂಗಳಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ
ತೆರಳು ದೂರಕೆ ಇನ್ನೂ ದೂರಕೆ
ಮರಳದಿರು ನನ್ನೀ ಲೋಕಕೆ

ಪವಡಿಸಿದೊಡನೆ ಹರಡುವೆ
ಕೆಸರ ಮೇಲಿನ ಕಳೆಯಂತೆ
ಏಕಾಂತದೊಳು ಕ್ಷಣದೆ ಹಬ್ಬುವೆ
ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುವ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ

ನೋಡುವ ಪ್ರತಿ ನೋಟದೊಳು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವೆ
ಇಬ್ಬನಿಯೊಳಗಿನ ಕೋಟಿ ಕಿರಣಗಳಂತೆ
ಬೆಳ್ಳಿಚುಕ್ಕಿಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ನೆಟ್ಟಿರುವಾಗ
ಹೊಳೆಯುವೆ ಪುಟ್ಟ ಹಣತೆಯಂತೆ


ಮುದದಿಂದಲಿ ನಲಿಯುವಾಗ ಬೆರೆಯುವೆ
ರುದ್ರ ವೀಣೆಯ ಸ್ವರದಂತೆ
ಮತ್ತಿನಲಿ ಮೈಮರೆತಿರುವಾಗ ಎಚ್ಚರಿಸುವೆ
ಚಾಟಿಯಿಂದಲಿ ಬೀಸಿದಂತೆ