ತಂಗ್ಯವ್ನ ಮದುವೆ

ಬಂಧುಬಳಗವೆಲ್ಲಾ ಒಂದಾಗಿ ನೆರೆದವರೇ
ಚಿಕ್ಕ ತಂಗ್ಯವ್ನ ಮದುವೇಗೆ|| ಬಂದವರೇ
ಚೆಂದಾದ ಹಾಡ ಹಾಡವರೇ

ಅತ್ತಿಗೆನಾದಿನಿ ಬೆಲ್ಲದಾರತಿ ತೆಗೆದು
ಗಲ್ಲವ ಹಿಡಿದು ನಗಿಸ್ಯಾರೆ|| ಮಧುಮಗಳ
ಬೆಲ್ಲಮಾತಲ್ಲಿ ನುಡಿಸ್ಯಾರೆ

ಭಾವಮೈದುನರೆಲ್ಲ ಬಾಳೆಕಂಬವ ತಂದು
ಬಾಗಿಲ ಚಪ್ಪರಕೆ ಕಟ್ಟವರೇ|| ನಗುನಗುತಾ
ಬಯಲ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಕುಣಿದಾರೆ

ಹಿಂಡಿಂಡುಗೆಳತಿಯರು ಕಂಡು ಕಾಣೋರೆಲ್ಲ
ಗಂಡನ ಹೆಸರ ಕೇಳವರೆ|| ತಂಗ್ಯವ್ನ
ದುಂಡುಮೊಗದ ನಾಚಿಕೆ ನೋಡವರೇ

ತುಂಡುಹೈಕಳು ಬಂದು ತುಂಬಿದ ಪಂಕ್ತಿಗೆ
ಸಣ್ಣಕ್ಕಿ ಅನ್ನ ಬಡಿಸವರೇ|| ನೆಂಟರು
ತಿಂದುಂಡು ವೀಳ್ಯ ಮೆಲುತವರೇ

ನಿನ್ನವನಾದೆ

ಹೆರಳನು ಹಾರಿಸಿ
ಕೊರಳನು ಹೊರಳಿಸಿ
ಕಣ್ಣನು ಅರಳಿಸಿ ನೀ ಬಂದೆ

ನನ್ನನೆ ಮರೆತು
ನಿನ್ನೊಳು ಬೆರೆತು
ನಿನ್ನನೆ ನೋಡುತ ನಾ ನಿಂದೆ

ನೋಟವ ತೇಲಿಸಿ
ರೆಪ್ಪೆಯ ಮಿಟುಕಿಸಿ
ಓರೆಯ ನೋಟದಿ ನೀ ಕೊಂದೆ

ನೋಟಕೆ ನಿಲುಕಿ
ಕಣ್ಣೊಳು ಸಿಲುಕಿ
ನಿನ್ನವನಾದೆ ನಾ ಅಂದೆ

ಕಾವ್ಯದ ತಿರುಳು

ಕವಿ ಬರೆದ ಕಾವ್ಯದೊಳೇನಿಲ್ಲ ?
ಸರಸತಿಯ ಒಲವುಂಟು
ಶೃಂಗಾರ ಚೆಲುವುಂಟು
ತಾಯ ಮಮತೆಯ ನಲವುಂಟು
ಮೇರೆ ಮೀರ್ದ ಸಾತ್ವಿಕದ ಬಲವುಂಟು

ಬಿರಿದ ಕುಸುಮಗಳ ಘಮಲುಂಟು
ರಸಿಕತೆಯ ಅಮಲುಂಟು
ಕಂದನಾಡುವ ತೊದಲುಂಟು
ಮಿಗಿಲಾಗಿ ನಾಡಪ್ರೇಮವು ಮೊದಲುಂಟು

ಬತ್ತದ ಭಾವನೆಗಳಲ್ಲುಂಟು
ಚಿತ್ತದ ತಳಮಳಗಳಲ್ಲುಂಟು
ಹೊತ್ತಿ ಉರಿವ ರೋಷಾಗ್ನಿಗಳ ಅಳಲುಂಟು
ಮಿಕ್ಕುಮೀರಿ ಹರಿವ ಮನದ ತೊಳಲಾಟವಲ್ಲುಂಟು

ಮರಳಿ ಮಂಡ್ಯದ ಮಣ್ಣಿಗೆ

ಬಾರೋ ನಿನ್ನೀ ತೌರಿಗೆ
ಮಮತೆ ತುಂಬಿದ ಮಡಿಲಿಗೆ
ಸಿಹಿಯ ಹಂಚುವ ಊರಿಗೆ
ಮರಳಿ ಮಂಡ್ಯದ ಮಣ್ಣಿಗೆ

ಅಪ್ಪ ಬೈದ ನೆರಳಿದೆ
ಅಣ್ಣ-ತಮ್ಮರ ಹಂಗಿದೆ
ತಂಗಿ ಕಂಗಳ ಹೊರಳಿದೆ
ಅವ್ವನೊಲವ ಸುರುಳಿದೆ

ಒರಟು ಭಾಷೆಯ ನಲವಿದೆ
ಗೆಳೆಯನೆದೆಯಲು ಒಲವಿದೆ
ಗದ್ದೆಬದಿಯಲಿ ನೆನವಿದೆ
ಹಸಿರ ಪೈರಲಿ ನಿನ್ನುಸಿರಿದೆ

ಮದನಿಕೆ

ನೋಡಲ್ಲಿ ನಲಿಯುವಾ ಮದನಿಕೆ 
ಕಣ್ಣಲ್ಲೆ ಕರೆದಿಹಳು ಸರಸಕೆ 
ಅವಳ ವಯ್ಯಾರದೊಂದೊಂದು ನಿಲುವು 
ತೋರಿದೆ ಅಂಗಾಗ ಸೊಬಗು 

ಬಿತ್ತರದಾಟ ತೋರುತ ಬಿನ್ನಾಣಗಿತ್ತಿ 
ಕಾಡಿಹಳು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಾಮನೆಗಳ ಬಿತ್ತಿ 
ಲಲಿತಾಂಗಿ ನಿನ್ನ ಬಳುಕುವಾ ತನುವು 
ತೆರೆದಿದೆ ಮೈಮಾಟ ಚೆಲುವು

ಸಗ್ಗ-ಸೌಂದರ್ಯವನೆಲ್ಲ ಬಸಿದು 
ಬಂದಿಹಳು ಮೊಹನಾಂಗಿ ಭುವಿಗಿಂದು ಇಳಿದು 
ದರ್ಪಣದೊಳು ಮೊಗವಿತ್ತ ಶಿಲ್ಪಿಯಾ ಸೊಬಗೆ
ಅರ್ಪಣೆ ನನ್ನ ಮನವಿಂದು ನಿನಗೆ

ನೆನಪೇ...


ಬೇಡವೆಂದರೂ ಏಕೆ ಬರುವೆ ನೆನಪೇ
ಮನದಂಗಳಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ
ತೆರಳು ದೂರಕೆ ಇನ್ನೂ ದೂರಕೆ
ಮರಳದಿರು ನನ್ನೀ ಲೋಕಕೆ

ಪವಡಿಸಿದೊಡನೆ ಹರಡುವೆ
ಕೆಸರ ಮೇಲಿನ ಕಳೆಯಂತೆ
ಏಕಾಂತದೊಳು ಕ್ಷಣದೆ ಹಬ್ಬುವೆ
ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುವ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ

ನೋಡುವ ಪ್ರತಿ ನೋಟದೊಳು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವೆ
ಇಬ್ಬನಿಯೊಳಗಿನ ಕೋಟಿ ಕಿರಣಗಳಂತೆ
ಬೆಳ್ಳಿಚುಕ್ಕಿಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ನೆಟ್ಟಿರುವಾಗ
ಹೊಳೆಯುವೆ ಪುಟ್ಟ ಹಣತೆಯಂತೆ


ಮುದದಿಂದಲಿ ನಲಿಯುವಾಗ ಬೆರೆಯುವೆ
ರುದ್ರ ವೀಣೆಯ ಸ್ವರದಂತೆ
ಮತ್ತಿನಲಿ ಮೈಮರೆತಿರುವಾಗ ಎಚ್ಚರಿಸುವೆ
ಚಾಟಿಯಿಂದಲಿ ಬೀಸಿದಂತೆ

ಬದುಕು ಒಳ್ಕಲ್ಲು

ಒಳ್ಕಲ್ಲಲ್ಲಿ ಖಾರ ಅರದಂಗ್  
ಅರಿತಾ ಐಯ್ತೆ ಬದುಕು
ಕಷ್ಟ ಬಂದಾಗ್ ಹೆಂಗಿರ್ಬೇಕು
ಅನ್ನೋದ್ ತಿಳ್ಕೋಬೇಕು

ಅತ್ಲಾಗ್ ಇತ್ಲಾಗ್ ಎತ್ಲಾಗ್ ಹೋಗ್ಲಿ
ಎದೆ ಮುಂದುಕ್ ಮಾಡ್ಕಂಡ್ ನಾವು
ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟ ಬಂದ್ರು ಸರಿಯೇ
ಹೆದರಿ ಕಣ್ಣೀರ್ ಕರಿಲೇಬಾರ್ದು

ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಚೂರಿದ್ದಂಗೆ
ನೋವು ಕಷ್ಟ ದುಃಖ
ಅರದ್ಮ್ಯಾಲ್ ನುಣ್ಣಾಗ್ ಅಯ್ತಾವೆಲ್ಲ
ಕಾಣದಿಲ್ಲ ಪಕ್ಕ

ಜೀವ್ನ ಅನ್ನೋ ಒಳ್ಳೀನೊಳ್ಗೆ
ಕಲ್ನಂಗಿರ್ಬೇಕ್ ಶ್ರಮ
ಪಾಪ ಪುಣ್ಯ ಅವ್ನುಗ್ ಬುಟ್ಬುಟ್
ಸಾಗ್ತಾ ಇರ್ಬೇಕ್ ಕರ್ಮ

ದ್ಯಾವರ್ ಪಗ್ಡೆಯಾಟ

ಮನ್ಸಾ ಮನ್ಸನ್ ಬದ್ಕಾಕ್ಬುಟ್ಬುಟ್
ಮ್ಯಾಲ್ಕುಂತವ್ನೆ ನೋಡ್ತಾ
ಭೂಮಿ ಮ್ಯಾಲಿನ್ ಪಗ್ಡೆಯಾಟ್ದಲ್
ಒಂದೊಂದ್ ಕಾಯ್ನೆ ನಡಸ್ತಾ

ಹೆಣ್ಣು ಹೊನ್ನು ಮಣ್ಣೀನಾಸೆ
ಮನ್ಸುಂಗ ಹೋಗಾಕಿಲ್ಲ
ಅವನ್ಮ್ಯಾಲ್ ಇವ್ನು ಇವನ್ಮ್ಯಾಲವ್ನು
ಕೇಡಲ್ ಕತ್ತಿ ಮಸೀದ್ ಬಿಡಾಕಿಲ್ಲ

ಹೆಂಡ ಕಳ್ಳು ಸಾರಾಯಿಯಂತ
ಅಮ್ಲಲ್ಲವ್ನೆ ಕುಡೀತಾ
ಮ್ಯಾಲಿರೋನು ನಮ್ನೇ ನೋಡ್ತಾವ್ನೆ
ಅನ್ನೋ ಸತ್ಯಾನ್ ಮರ್ತ

ನಿಗಾ ಇಟ್ಟು ಆಟ ಆಡೋನ್
ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟಾಂತಂದ್ರೆ ಕಾಯ್ನ
ಹೇಳ್ದೆ ಕೇಳ್ದೆ ಅವನಿಷ್ಟ್ದಂಗೆ
ಮುಗಿಸ್ಬೇಕ್ ಬಾಳಿನ್ ಪಯಣ

ದಿವ್ಯಸನ್ನಿಧಿಯಾಸೆ

ನೋವು ನಲಿವುಂಡಾಯ್ತು ಸಾಕಿನ್ನು ಬಿಡು ಬದುಕೆ
ಪೋಪೆ ಜಗದೋದ್ಧಾರನ ದಿವ್ಯ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ||

ಪ್ರಣಯಸುಖವಾಯ್ತು ವಿರಸ ಮುನಿಸಾಯ್ತು
ಹಾಲುಗಲ್ಲದಸುಳೆಗಳ ಲಾಲಿಸಿ ಪಾಲಿಸಿಯಾಯ್ತು
ಬಂಧು ಬಾಂಧವರೊಡನೆ ಮಿಂದು ಬಂದದ್ದಾಯ್ತು
ಕಷ್ಟ-ಕೋಟಲೆಗೆಲ್ಲ ಕಂಬನಿ ಮಿಡಿದದ್ದಾಯ್ತು

ಕಾಲವಿದು ಚಿರವಲ್ಲ ಬದುಕಿನ್ನು ತರವಲ್ಲ
ತನು ಬಾಗಿದೆ ಮನ ಮಾಗಿದೆ
ಸುಖ-ದುಃಖವನು ಸಮನಾಗಿ ನೋಡುತ
ಕಲ್ಲಿನಂತಿದೆ ಹೃದಯ ಬಸವಳಿಯದೆ

ಇನ್ಯಾವ ಹಂಗಿಲ್ಲ ದೊರೆತನವು ಬೇಕಿಲ್ಲ
ಮಹದಾಸೆ ಎನಗಿಲ್ಲ ಅವನ ಕಾಣ್ಪುದಲ್ಲದೆ
ಮನದೊಳಿಲ್ಲ ಸಿರಿತನದ ಬಯಕೆ
ಹೋಗಬೇಕಿದೆ ಇನ್ನು ಅವನಿರುವ ಜಗಕೆ

ನೋವು ನಲಿವುಂಡಾಯಿತು ಸಾಕಿನ್ನು ಬಿಡು ಬದುಕೆ
ಪೋಪೆ ಜಗದೋದ್ಧಾರನ ದಿವ್ಯ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ||

ಮುರಾರಿ

ಉರಗದ ಹೆಡೆಯಲಿ ಊರಿದ ಪಾದ
ಮಧ್ಯಮ ಪಾಂಡವಗವನದೆ ವೇದ
ಬಿದಿರಿನ ಕೊಳಲೊಳು ಊದುತ ನಾದ
ನಲಿಯಲು ನೋಡು ಎಂಥ ವಿನೋದ

ತುರಗದ ರಥಕೆ ಅವನಿರೆ ವೇಗ
ನೋಡುವ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಎಂಥ ಸುಯೋಗ
ಮುರಳಿಯ ಕೊರಳೊಳು ನುಡಿಸಲು ರಾಗ
ರಾಧೆಯ ಹೃದಯದಿ ಪ್ರೇಮಪರಾಗ

ಬಣ್ಣಿಸಲಸದಳ ವಿಸ್ಮಯ ಲೀಲೆ
ತೋರುವ ಕೃಪೆಗೆ ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಲ್ಲೆ
ಎತ್ತಿದ ಗಿರಿಯ ಬೆರಳಿನ ಮೇಲೆ
ನೋಡಿರಿ ಕೊರಳೊಳು ಹೂವಿನ ಮಾಲೆ

ಬದುಕುವ ಪರಿಯ ಲೋಕಕೆ ಸಾರಿ
ಮುಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗವ ಮನುಜಗೆ ತೋರಿ
ನಿಂತಿಹ ಚೆಲುವಿನ ನಗೆಯನು ಬೀರಿ
ನೋಡಿರಿ ನಮ್ಮಯ ದೇವ ಮುರಾರಿ