ಮುದ್ದು ರವಿ

ಮೂಡಣದೊಳು ರಂಗ ಚೆಲ್ಲಿ
ಹಡೆಯುತಿದೆ ಗಗನ ರವಿಯ
ಕೆಂಪು ದೇಹ ನುಣ್ಣನೆ
ನಾಚಬೇಕು ಚಂದ್ರನೆ

ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ಪುಟ್ಟ ಪೋರ
ಆಡುತಿಹನು ಎರಚಿ ಬಾನಿಗೋಕುಳಿ
ಕರಗಿ ತಂಪು ಇಬ್ಬನಿ
ಬಾನ ತುಂಬಾ ರಂಗವಲ್ಲಿ

ಯುವಕನೀಗ ನಮ್ಮ ರವಿಯು
ಸೂಸುತಿಹನು ಪ್ರಖರ ಕಿರಣ
ನಗಲು ಜೀವ ಸಂಕುಲ
ಅವನೆ ತಾನೆ ಕಾರಣ

ಹೊಸತು ದಿನವ ತರಲು
ರವಿಯು ಹೊರಟಿಹನು ಹುರುಪಿನಿಂದ
ಎಂದಿನಂತೆ ಮರುದಿನ
ಮೂಡಿ ಬರುವ ಮುದ್ದು ಕಂದ

ಬೆಳ್ಳಿ ಬೆಳಗು

ಊರುಗೋಲನೂರಿ ಮುದುಕ
ತೆವಳಿ ತೆವಳಿ ನಡೆವ ತೆರದಿ
ಇಳಿಯುತಿದೆ ಸೂರ್ಯ ಕಿರಣ
ಮಂಜು ಹನಿಯ ಭೇದಿಸಿ

ದಟ್ಟ ಮಂಜಲಿ ತೂರಿ ತಾನು
ಭೂಮಿಗಿಳಿದಿದೆ ಬೆಳ್ಳಿ ಬೆಳಗು
ಬೆಳಕ ನೀರಲಿ ಜಗವ ತೊಳೆದು
ಸೆರಗ ಹಾಸಿದೆ ಹಾಲ ಬೆಳಕು
                                              
ರಂಗು ರಂಗಿನ ರಂಗವಲ್ಲಿ
ತೋರಿ ನಲಿದಿದೆ ಜಗವು ತಾನು
ಚಂದದಿಂದಲಿ ನಗುತ ಭೂಮಿ
ನೋಡುತಿಹಳು ತೆರೆದ ಬಾನು

ಹಾರುತಿರುವ ಪಕ್ಷಿ ಸಂಕುಲ
ಹಾಡಿ ಸಾಗಿವೆ ಸೊಗಸ ಮೂಡಿಸಿ
ನೋಡುತಿರುವ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ
ವರ್ಣ ಚಿತ್ರದ ಐಸಿರಿ

ಏಳಿರೆಳಿರಿ ಎಲ್ಲ ಮನುಕುಲ
ನಸುಕು ನಿದ್ರೆಯ ಛೇಧಿಸಿ
ಭುವಿಗೆ ಮುಸುಕು ಹೊದ್ದು
ಮಲಗಿದ ಕೊರೆವ ಚಳಿಯ ಓಡಿಸಿ

ನೂರು ನಮನ

ಬೆಂದ ಕಾವ್ಯದ ಸಾಲೊಳಿತ್ತು
ನೊಂದ ನನ್ನ ಕವನ
ಹೆಕ್ಕಿ ತೆಗೆದು ರಾಗ ನೀಡಿದ
ನಿನಗೆ ನನ್ನ ನೂರು ನಮನ

ಎಂದೊ ಬರೆದ ಸಾಲು ಅದುವೇ
ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು ಈ ಮನ
ಸಪ್ತ ಸ್ವರದಲಿ ಬೆರೆತು ಇಂದು
ಮರಳಿ ತಂದಿತು ಸಾಂತ್ವನ

ಜೀವ ಇಲ್ಲದ ಶವದ ತೆರದಿ
ಕಮರಿತ್ತೆನ್ನ ಮೈಮನ
ಹುರುಪಿನಿಂದ ನಲಿದೆ ಕೇಳಿ
ಜೀವ ತುಂಬಿದ ಗಾಯನ

ಯಾವ ದೇವಗೆ ಮುಗಿಯಲಿಂದು
ಮರಳಿ ಬಂದಿದೆ ಹೊಸ ಜೀವನ
ಮುಗಿದ ಬದುಕಿಗೆ ತಿರುವ ತಂದ
ನಿನ್ನ ಗೀತೆಯೆ ಪಾವನ

ಆಶಾ-ಪತಂಗ

ಅಂತರಂಗದ ಬೇಲಿ ಮೇಲೆ
ಹಾರುತಿದೆ ಆಶಾ ಪತಂಗ
ಅಂತರಾಳದ ಸುಮದ ಸಂಗಡ
ಬಯಸಿ ತಾನು ಸ್ನೇಹಸಂಗ

ಅರಳಿ ನಿಂತ ಚೆಲುವ ಕಂಡು
ಪುಷ್ಪ ಪಾತ್ರೆಯ ಮಧುವ ನೆನೆದು
ಮನದೊಳೆನಿತೋ ಕನಸ ಹೆಣೆದು
ಬಳಿಗೆ ಬರುತಿದೆ ಸುತ್ತಿ ಸುಳಿದು

ಸೋಲಬೇಡ ಕೇಳು ಮನವೇ
ಆಸೆಯೆಂಬುದು ಅಗ್ನಿಯದುವೆ
ಪತಂಗದಾಸೆಯ ತೊರೆದು ನೀನು
ಛಲದೊಳಿದ್ದರೆ ಗೆದ್ದೆ ಗೆಲುವೆ

ನನ್ನವ್ವನ ಹಡೆದೆ

ಮುಕ್ಕಣ್ಣ ಮುಗಿದಾನು ಮುಕ್ಕೋಟಿ ದೇವರು ಮಣಿದಾರು
ಅಂಥಾ ಚೆಂದುಳ್ಳ ಪ್ರೀತಿ ನಿನದವ್ವ/ ಹಡೆದವ್ವ
ಮುಳ್ಳಿಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಮನದೊಳಗೆ//

ಹೊತ್ತು ನರಳಿದೆಯಂತೆ ಅತ್ತು ಹೊರಳಿದೆಯಂತೆ
ಅಜ್ಜಿ ಹೇಳಿದಳು ನೀನುಂಡ ಸಿರಿಬ್ಯಾನಿ/ ನನ್ನವ್ವ
ನನ್ನನೀ ಜಗಕೆ ತರುವಾಗ//

ಕುಡುಗೋಲ ತಂದು ಹೊಕ್ಕಳ ಬಳ್ಳಿಯ ಕುಯ್ದು
ನನ್ನ ಕೊಟ್ಳಂತೆ ಸೂಲಗಿತ್ತಿ ನಿನಕೈಯ್ಗೆ/ ನೋಡಿ
ನನ್ನಮೊಗವ ಮರೆತಂತೆ ನೀನು ಎಲ್ಲ ನೋವ//

ಜನುಮಾವ ಕೊಟ್ಟೆನಗೆ ಪಡೆದು ನೀ ಮರುಹುಟ್ಟು
ಹಡಿಲಿಲ್ಲ ಅಂದು ನೀ ನನ್ನ/ ಬದಲೀಗೆ
ಹಡೆದಂಗಾಯ್ತು ನಾನೇ ನಿನ್ನನಂದು//

ಜೀವದ ಹಂಗಾ ತೊರೆದು ನನಗಿಟ್ಟೆ ಪ್ರಾಣ
ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದ ತ್ಯಾಗ ನಿನದೊಂದೇ/ ಜಗದೊಳಗೆ
ಕಯ್ಯೆತ್ತಿ ಮುಗಿವೇನು ನಿನ ಮುಂದೆ//

ಜಳಕ ಮಾಡೋ…

ರಣಬಿಸಿಲಿನಾಗೆ ಅಲೆದು ಮೈಲೀ ದೂರ
ತಂದಿವ್ನಿ ಕೊಡದಿ ಹೊಳೆನೀರ/ಜಳಕ
ಮಾಡಿ ಹೋಗೋ ನನ್ನ ದೊರೆಯೆ//
ಸೀಗೆಯ ಕಲಸಿವ್ನಿ ಹರಳೆಣ್ಣೆ ಕಾಯ್ಸಿವ್ನಿ
ಮೈಗೆಲ ಎಣ್ಣೆನೀರ ಎರಿತೀನಿ/ನಿಲ್ಲಯ್ಯ
ಬ್ಯಾಡೆನ್ನ ಬ್ಯಾಡ ಎನ್ನೊಡೆಯ//

ಸುಳಿದು ಹೋದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಜನನೋಡಿ ನಗುತಾರೆ
ಹಳಿದು ನನ್ನ ಬಗೆಯಾಗೆ/ಕೇಳ್ತಾರೆ
ಇರಲಿಲ್ವೋ ಗರತಿ ಮನೆಯಾಗೆ? //

ಆತಾತ್ರದಾಗೆ ಓಡೋಗ ಬ್ಯಾಡ
ಮಜ್ಜಾನ ಮಾಡಿ ಹೊರಗೊಗೋ/ನನ್ನಿನಿಯ
ಎಲ್ಲೂ ಹೋಗೋದಿಲ್ಲ ಊರ ದನಜಾತ್ರೆ//

ಜಾತ್ರೆ ಸಿರಿಯಲಿ ನೀನು ಮಡಿಯ ಮರಿಬ್ಯಾಡ
ಈಬೂತಿ ಇರಲಿ ಹಣೆ ತುಂಬ/ಸಖನೆ
ಪರಮೇಶನ ಗುಡಿಯ ಹೋಗುವಾಗ//

ಬಾ ತಾಯೆ ಸರಸತಿಯೆ

ನಿಲಯವೇನ್ ಆಲಯವೇನ್ ನಿನಗೆ
ತಾಯಿ ಸರಸತಿಯ
ನಿಲಯದೊಳು ನಲಿದು ಬಾ
ಆಲಯದೊಳು ಉಲಿದು ಬಾ
ಪಾಮರ ನಾ ಬೇಡುತಿಹೆ
ನಾಲಿಗೆಯೊಳು ಒಲಿದು ಬಾ

ಬಾ ತಾಯೆ ಸರಸತಿಯೆ, ಸರಸಿಜಾತನ ಸತಿಯೆ
ಶ್ವೇತ ಕಮಲದಿ ನಗುತ ಕುಳಿತು
ಮಾನಸ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಕೊರಳಲಿ ಧರಿಸಿ
ಹೊನ್ನ ವೀಣೆಯ ಪಿಡಿದು ಕಯ್ಯೊಳು
ಸೊಗಸಾದ ಸ್ವರವ ಮೀಟಿ ನನ್ನೊಳು
ಇಂಪು ನಾದವ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿಸು ಬಾ

ಶುದ್ಧ ಶ್ರುತಿಯ ನೀನು ನುಡಿಸಿ
ಸಪ್ತ ಸ್ವರಗಳೆನಗೆ ಕಲಿಸಿ
ಅಂಧಕಾರವನೆಲ್ಲ ಅಳಿಸಿ
ಈಯುತೆನಗೆ ಎಲ್ಲ ಸಂಪದ
ಶ್ರದ್ಧೆತೈಲವನೆರೆವೆ ಮತಿಗೆ
ಜ್ಞಾನ ದೀವಿಗೆ ಬೆಳಗು ಬಾ

ಕಾಯೋ ತಂದೆ

ಭವಬಂಧದೊಳಗೆ ಬೆಂದಿರುವೆ ತಂದೆ
ತಾಳೆ ನಾನೀ ಲೋಕದ ಅಪನಿಂದೆ
ನಿನ್ನೊಲುಮೆಯೊಂದೆ ಎನಗಿಹುದೆಂದೆ

ನೀನೆ ತಂದೆ ನೀನೆ ತಾಯಿ
ನೀನೆ ಬಂಧು ನೀನೆ ಬಳಗ
ನೀನೆ ತಾರೋ ಬೆಳ್ಳಿ ಬೆಳಗ
ಅಂಧಕಾರದ ಈ ಕಾರಿರುಳಲಿ

ಏನು ಇರದ ದೀನನಾಗಿಹೆ
ಎಲ್ಲ ತೊರೆದ ಹೀನನಂತಿಹೆ
ಏಕೆ ಹೀಗೆ ಮೂಕವಾಗಿಹೆ
ಎಲ್ಲ ನೋಡಿಯು ಮೆಲ್ಲ ನಗುತಿಹೆ

ನೊಂದ ಮನಕೆ ನೀಡಿ ನಲಿವ ಸ್ಪರ್ಶ
ಬೆಂದ ಜೀವಕೆ ಕೊಟ್ಟು ಗೆಲುವ ಹರುಷ
ತೋರು ಬಾ ನಿನ್ನ ಘನ್ನ ಮಹಿಮೆಯ
ನೀಡು ಬಾ ಸಕಲ ಶುಭಪ್ರದ

ಮುತ್ತು ತರಲೇ…

ಮುತ್ತು ತರಲೇ ಮುಗುದೆ ಮೂಗುತಿಗೆ
ಮುತ್ತು ತರಲೇ
ಫಳ ಫಳ ಹೊಳೆಯುವ ಹಾಲಿನ ಮುತ್ತು
ಮಿರಮಿರ ಮಿಂಚುವ ಹೊನ್ನಿನ ಮುತ್ತು
ಅಂದದ ಚಂದದ ಚೆಲುವಿನ ಮುತ್ತು

ಮುತ್ತು ತರಲೇ ಜಮುನೆ ಜುಮುಕಿಗೆ
ಮುತ್ತು ತರಲೇ
ಮನದ ಕಡಲಿನಾಳದಿ ಮುಳುಗಿಹ ಮುತ್ತು
ಎದೆಯ ಚಿಪ್ಪಿನೊಳು ಅಡಗಿಹ ಮುತ್ತು
ಚಂದದ ಕಣ್ಣೊಳು ಮಿನುಗುವ ಮುತ್ತು

ಮುತ್ತು ತರಲೇ ತರಳೆ ಕೊರಳಿಗೆ
ಮುತ್ತು ತರಲೇ
ಅಧರದಿ ಉದುರುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಮುತ್ತು
ಎದೆಯೊಳು ಮೊಳೆತಿಹ ಭಾವದ ಮುತ್ತು
ಬಗೆ ಬಗೆ ಬಣ್ಣದ ಕನಸಿನ ಮುತ್ತು

ಚೆಲುವಿರದ ಗೆಳತಿ

ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಚಂದ್ರನಲ್ಲೂ
ಇದೆಯಂತೆ ಕಲೆ
ಮೊಡವೆಯಿದ್ದರೇನು ನನ್ನ ಪ್ರೇಯಸಿಯ
ಮುಖದ ಮೇಲೆ
ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಬೆಳ್ಳಗೆ, ಕರ್ರಗೆ
ಬದಲಾಗುವ ಚಂದ್ರನಿಗಿಂತ
ಸದಾ ಕಪ್ಪಗಿರುವ
ನನ್ನೆದೆಯೊಡತಿಯೇ ಲೇಸು
ಸ್ವರ ಇರಬಹುದು ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ಕಾಗೆ
ಕಾಗೆಯಲ್ಲವೇ ತಾಯಿ ಕೋಗಿಲೆಗೆ
ಅರಿತು ಬೆರೆತಿಹಳೆನ್ನ ಹೃದಯದಿ
ತೊರೆಯೆನವಳ ಇಲ್ಲ ಸಲ್ಲದ ನೆವವನೊಡ್ಡಿ